Column: Mijn dossier reist met me mee
Column ColumnHet was tijd voor de halfjaarlijkse controle. Verrassing: een nieuwe tandarts stelde zich aan me voor; het was haar eerste werkdag. Dat was even slikken. Ik heb een hele historie opgebouwd wat mijn gebit betreft. Van de strenge schooltandarts en de onervaren, lompe implantoloog tot de exotische jongeman met een onuitspreekbare achternaam.
De nieuwe jongedame van deze dag vertelde dat er dit jaar maar twee tandartsen afstudeerden. Hoe dat zo? Tandartsen verdienen bij mijn weten goud geld, is dat geen aantrekkelijk vooruitzicht? Bovendien is het een prachtig beroep waarin zorg en techniek samengaan.
Op mijn vraag waar de vorige tandartsen van deze kliniek gebleven zijn, luidde het antwoord dat ze parttime willen werken of zich na verloop van tijd gaan specialiseren. Ze zoeken uitdaging; de gewone controles zijn niet spannend meer.
Er was een tijd dat er veel aan mijn gebit verbouwd moest worden en ik, zeker na die onbehouwen implantoloog, vertrouwen moest houden in mijn tandarts. Er is echter geen ‘mijn’ tandarts meer. We moeten blij zijn dat er nog tandartsen zijn. Gelukkig is er het dossier. Waar behandelaars in rook lijken op te gaan, blijft er het elektronisch overzicht van mijn gebit.
Er is een dossier, dus ik ben.
Cora Leek