Vrienden voor het leven

Wat begon in de jaren ‘60 als een groepje jongens dat elkaar vond op school en in het uitgaansleven, groeide uit tot een hechte vriendschap die inmiddels al zestig jaar standhoudt. Koen, Theo, Jan en Ber, vier mannen uit de regio, kijken nu terug op een leven vol gedeelde herinneringen, zonder ooit echte ruzie te hebben gehad. Een verhaal over kameraadschap, trouw, humor en mooie avonturen.

Theo en Koen waren al van kinds af aan buren en speelkameraadjes. Op de lagere school raakten ze bevriend met Jan Seegers en Jan Reinders. Later, rond hun zestiende, sloot Ber zich aan, en leerden ze elkaar beter kennen op de ‘levensschool’ in Bergen, een periode die bol stond van kattenkwaad, brommers, en natuurlijk: meisjes versieren. “Op vrijdagavond reden we in Theo’s Kever naar Duitse disco’s of naar Sint Anthonis,” vertelt Koen. “We maakten er dan een sport van om voor 10 uur een meisje te versieren. Meestal hadden we dan wel iemand, maar niet altijd de mooiste.” De jongens haalden de gekste streken uit. Zoals die ene nacht waarin ze op paarden reden en later betrapt werden. “We deden alsof we van niets wisten en vroegen wat er aan de hand was”, herinnert Ber zich lachend. “Niemand verklikte elkaar. Dat was onze vriendschap.” Of die ene keer, vlak voor sluitingstijd, toen Ber een meisje aan de haak had geslagen. Terwijl zijn vrienden ‘s nachts op hem wachtten, stond hij achter de kerkmuur te zoenen. Toen hij eindelijk bij de auto kwam en zei dat hij voor zijn vrienden had gebeden in de kerk, kon niemand meer echt boos zijn.

De vijf vrienden in de jaren 60 genoten ook toen van een heerlijk koud pilsje

Het leven verandert - de vriendschap blijft
Zoals dat vaak gaat, werd het contact in de jaren waarin ze trouwden en kinderen kregen wat minder frequent. Koen en Ber trouwden zelfs bijna tegelijk in 1972, beide “moetjes”, zoals men dat toen noemde. Toch bleef de band altijd bestaan. “Toen Theo en Marian trouwden, pakten we de draad weer actiever op”, vertelt Jan. “We gingen weer vaker samen op pad: weekendjes weg, vakanties, of gewoon bij elkaar op bezoek. Altijd gezellig.” De vriendengroep moest helaas afscheid nemen van Jan Seegers, die in 2015 overleed. Een verlies dat diep werd gevoeld. Toch bleven de overgebleven vier elkaar trouw zien, met hun partners erbij. Jaarlijks plannen ze nog steeds een uitje, en ook tussendoor zoeken ze elkaar geregeld op.

Het geheim
“Wat het geheim is van zo’n lange vriendschap”, zegt Theo. “We weten wat we aan elkaar hebben. We zijn er altijd voor elkaar geweest, zonder jaloezie of onenigheid. We hoeven elkaar niks uit te leggen.”

Zestig jaar later is de jeugdige bravoure van vroeger vervangen door warme herinneringen en diepe verbondenheid. De jongens van toen zijn mannen geworden, vaders, grootvaders, maar hun vriendschap is gebleven, zoals die altijd was: oprecht, trouw, en voor het leven.