Vuur, liedjes en lichtjes kleuren de avond in Wellerlooi

Toen op de avond van 8 november de duisternis over Wellerlooi viel, vulde het dorp zich met lichtjes, gezang en het geluid van vrolijke stemmen. Jong en oud kwamen samen om Sint-Maarten te vieren – een traditie die in dit dorp een warme, bijna familiaire invulling krijgt.

Een ‘sfeervolle schuur’ als startpunt

De feestavond begon in wat de bewoners gekscherend “de schuur” noemen, maar het is eerder een gezellige ontmoetingsruimte dan een eenvoudige loods. Daar verzamelden de kinderen met hun zelfgemaakte lampionnen voordat ze zich, onder begeleiding van ouders en dorpsbewoners, richting het veld begaven. Niet achter een fanfare, maar achter een heftruck – een typisch, nuchter detail dat precies past bij het karakter van het dorp.

Sint-Maarten in actie

Op het veld werd een indrukwekkende scène opgevoerd: Romeinse soldaten, het delen van de mantel, en uiteindelijk het grote vreugdevuur dat de koude novemberavond verwarmde. De uitvoering, georganiseerd door vrijwilligers uit het dorp, bracht het verhaal van Sint-Maarten tot leven met eenvoud, maar ook met ontroerende oprechtheid.

Voor ieder wat wils

Na afloop keerden de deelnemers terug naar de schuur voor liedjes en een korte toneelvoorstelling. De kinderen kregen tot slot een goedgevulde traktatiezak mee naar huis – met fruit, iets lekkers en een glimlach.

De legende van Sint-Maarten herleeft op het veld van Wellerlooi. - Andrei Sergeev

Deze combinatie van eenvoud, creativiteit en gemeenschapszin maakt de viering in Wellerlooi bijzonder. Hier draait het niet alleen om lampionnen en snoep, maar om samen zijn, delen en warmte – precies zoals Sint-Maarten het ooit bedoeld heeft.