Uitgevlogen
Als je Mari Kanters een dikke tien jaar geleden zou hebben gevraagd of hij Afferden zou willen verlaten, was zijn antwoord resoluut ´nee´ geweest. Toch bleek de realiteit anders en kroop het avontuurlijke bloed waar het niet gaan kan. Met een broer wonend in Portugal en een grote liefde voor de ongereptheid van de prachtige natuur aldaar, trok het land hem al sinds zijn jongere jaren. Toen partner Ilone destijds verbaasd vaststelde dat in Mari´s hoofd het Portugese leven al langer rondborrelde, maakten ze samen voorzichtig de eerste stappen. Een ´project camping´, middenin de prachtige bossen, 180 kilometer van Porto. Daar zou het gaan beginnen. En zie hier; meer dan tien jaar later. Een bruisende en evenzo rustige plek, waar dochter Lotte en haar man Luuk inmiddels het vaste gezicht zijn geworden. Camping Quinta do Castaniero leeft!
In 2015 viel Mari´s oog op het terrein, waar nog veel aan moest gebeuren. Mari's robuuste werkhanden werden echter meteen warm gewreven. De Nederlandse kennis van het bouwersvak voerde, ook op Portugese grond, de boventoon. "Technieken die wij in Nederland bezitten zijn nu eenmaal veel duurzamer en innovatiever dan de kwetsbaardere materialen waarmee de Portugezen werken. Vloerverwarming bijvoorbeeld; in ons landje tegenwoordig heel normaal; hier nog heel revolutionair. Toch merken we inmiddels dat veel locals als ze hier komen, onder de indruk zijn van de mogelijkheden. Dus deze prachtige plek, gecombineerd met Nederlands technisch vernuft; zo zag ik het altijd al voor me.”
Vrijwel geheel eigenhandig hebben Mari en Ilone de camping vanaf de grond opgebouwd. Een zwembad; de ‘quinta', luxe tenten en ingerichte stacaravans; alles is aanwezig. Omgeven door imposante naaldbomen en in de buurt kleinschalig toerisme. Jaarlijks weten toeristen uit alle windstreken deze subtiel verborgen parel te vinden. En over windgesproken; sinds enige tijd waait onder de nieuwe generatie een frisse bries over het campingterrein heen. Lotte en Luuk namen geleidelijk hun intrek op de quinta. Sinds 2025 zijn zij hier het vaste gezicht en nemen zij de dagelijkse verantwoordelijkheden grotendeels zelf voor hun rekening. Het bevalt het jonge koppel uitstekend, en steeds meer wordt zichtbaar hoe mooi de weg, dankzij de grote toewijding van Mari en Ilone in de jaren ervoor, voor hen is vrijgemaakt.
Dat die weg zeker niet geheel zonder obstakels is gevormd, is wel duidelijk geworden. Een grote bosbrand in 2017, letterlijk tot aan de deur van Mari's toenmalige woning, had een alles verwoestend karakter en staat, net als bij vele Portugese locals, in het geheugen gegriefd. De harde rukwinden, die klaarblijkelijk zelfs carports uit hun grondvesten kunnen trekken, toonden zich recentelijk nog aan Lotte en Luuk. Natuurlijk brengt dat spanning met zich mee. En afbouw en wederopbouw. Maar ik heb de indruk dat het ook júist iets is waar deze mensen graag hun schouders onder zetten. Het snijvlak van creativiteit en uitdaging; dáár is het te doen; letterlijk.
Mari en Ilone doen nu een stapje terug om Luuk en Lotte de ruimte te geven, en dat voelt als een natuurlijk proces. Op de achtergrond blijven ze samen een sterk team. Een team dat haar wortels vanuit het Limburgse en Brabantse land altijd mee zal nemen. Daar kan geen Portugese rukwind tegenin gaan. Sterker nog; één oud Afferds gezegde is zelfs hier hier steeds weer van toepassing:
Wer of gen wer, d'r an!