Woordje van pastoor

Vasten is geen doel op zichzelf 

We zitten midden in de veertigdagentijd. In deze voorbereidingstijd op Pasen mogen we ons richten op drie dingen: gebed, naastenliefde en vasten. Ik nodig iedereen uit om extra aandacht te geven aan het gebed. Het is dé manier om ons te verbinden met God die zoveel van ons houdt en als een vader voor ons wil zijn!

We kennen vaste gebeden, de meest bekende zijn Onze Vader en Wees Gegroet, maar er zijn er natuurlijk veel meer. Maar we kunnen ook in eigen woorden met Hem praten, waar je mee zit, waar je dankbaar voor bent, wat je wil vragen. Maar ook (en dat is het moeilijkste) te luisteren; nee, we horen als het goed is geen stem, maar we kunnen ons hart openen en het stil maken. Laat Hem antwoord geven op de vragen die je hebt of waar je mee zit. Dan de naastenliefde, we kunnen de parallel doortrekken met ons gesprek met God. Niemand zal tot de ander spreken en een briefje  voorlezen (vergelijk ‘vaste gebeden’), je spreekt tot de ander in eigen woorden en je luistert! Ook daarin mogen we extra aandacht aan besteden. Dan vasten, dat veel meer is dan het niet mogen snoepen en minderen in eten en drinken. Dan wordt het als iets negatiefs neergezet en als een prestatie om af te vinken. Vasten is een ‘houding’ om ruimte te maken bij jezelf. 

Door iets concreets te doen en iets te laten help je jezelf om een houding aan te nemen van ruimte maken. Ruimte maken in tijd, aandacht, gebed zodat gebed en naastenliefde meer plaats krijgen in ons leven.

Pastoor Rick Blom