Offerse Voetbal Kwats: Christie Stevens!

De afgelopen week heeft het weer er alles aan gedaan om roet in het eten te gooien, maar de terreinknecht in Vianen is uit taai hout gesneden. Waar minder volhardende individuen de wedstrijd vóór het weekend al afgelasten, heeft hij aangetoond dat zij die wachten inderdaad worden beloond: it giet oan!

Beide teams staan met zelfvertrouwen aan de aftrap: bij elkaar opgeteld hebben we vorige week namelijk 20 doelpunten gemaakt. Ons seizoen sinds de winterstop is wisselvallig: twee keer gewonnen, twee keer verloren en één keer gelijk. Naar dit rijtje kijkend, kan het dus eigenlijk alleen maar gelijk worden. Maar wij jongens van HRC zijn non-conformisten en vegen onze reet af met dit soort lijstjes. Met brandschone billetjes trappen wij de wedstrijd af.

We beginnen sterk aan de wedstrijd, maar zonder ècht gevaarlijk te worden. Zoals de bal over het modderige veld hobbelt, zo hobbelt de wedstrijd ook een kwartier voort. Totdat de thuisploeg een vrije trap krijgt, welke ze een half metertje naast schieten. Dit blijkt letterlijk het startschot van de wedstrijd, want vijf minuten later volgt ook het eerste schot op doel - ook van Vianen.

Gretig als wij zijn, laten wij dit niet zomaar gebeuren en zetten we een tandje bij. Ons aanhoudende offensief wordt kortstondig onderbroken door het uitvallen van onze eigen man van glas, maar desondanks drukken we door, met een doelpunt als gevolg! Kay - wiens schoenen het gedurende de eerste helft langzaam maar zeker opgeven - combineert aan de linkerkant soepeltjes met Tijn. Op zijn beurt levert Tinna een puike voorzet af op het voorhoofd van Mus. Mus kopt deze heel netjes, kruislings in: 0-1.

We blijven stuiven. Ook Kay, over de linker flank, waardoor de Gewone Schoenen van Kay steeds meer op de Wondersloffen van Sjekske gaan lijken. Helaas zonder tweede doelpunt tot gevolg. Tien minuten voor de thee wil Vianen iets forceren. Met een lange bal proberen ze de nummer 15 te bereiken. Deze valt tussen hem en de keeper in. Met de compilatiefilmpjes van Manuel Neuer nog vers in het achterhoofd, besluit hij een poging te wagen om het gevaar in de kiem te smoren.Wat er vervolgens gebeurt, is open voor speculatie. De een noemt het een ‘kamikaze-actie’, de ander ‘onbesuisd’, de derde ‘een aanslag’, hun linksvoor ‘strafbaar’ en het slachtoffer zei er niet zo veel van. Ofja, kon er niet heel veel van zeggen. Persoonlijk vond ik het unlucky; het is maar net hoe je er naar kijkt. Het gevolg van deze uitermate dappere poging om de bal te onderscheppen is echter niet open voor interpretatie: een strafschop en een gele kaart voor onze eigen, minder goede Jelle ten Rouwelaar.

Bom trekt de wanten en het shirtje aan en wordt meteen in het diepe gegooid. De bal gaat naar de rechter hoek; Mike gaat naar de rechter hoek! Maar het leven van een doelman is ondankbaar: als je bijna alles goed doet, krijg je alsnog een doelpunt tegen. Zo ook nu: 1-1.In de hectiek rond de strafschop heeft Tijn ook nog een gele kaart gekregen. Vianen wil er op en er over en gaat voor rust nog op zoek naar de voorsprong, die er bijna komt. Maar: Bom is vliegensvlug en met een fantastische reflex houdt hij het gelijke spel op het scorebord.

Onze achilleshiel breekt aan: de rust. De gastheren blijken helemaal thuis in de psychologische oorlogsvoering. Ze kruipen in onze koppies met technieken waar de CIA nog iets van kan leren: we krijgen een kan heet water. Zonder thee ...

Aangeslagen betreden we het veld voor de tweede helft (wel weer met 11 man) en hun tactiek lijkt te hebben gewerkt, want we zijn een schim van het elftal wat in de eerste helft op het veld stond. Waar we in de eerste drie kwartier Vianen helemaal zoek speelden, lukt dat nu niet, en zij zijn juist sterker aan de bal. Wulles lijkt de meeste moeite te hebben met de mentale dreun die we gekregen hebben, als zijn directe tegenstander de kont er in gooit en tussen hem en de bal in gaat staan. Waar twee honden vechten om een bot, gaat de derde er doorgaans mee vandoor. Zo ook nu, want de bal is al lang en breed meegenomen door een opkomende middenvelder van de gastheren, als Wulles er achter komt dat hij één van de honden blijkt. Moet wel gezegd: als de bal er nog had gelegen, was de trap die nu enkel lucht trof, een uitstekende tackle geweest.

Vianen zet aan en, zoals de doorgewinterde lezer al van mijlenver ziet aankomen, scoren ze de 2-1. Een aanval over links resulteert in een breedtepass die hun spits één op één zet. De spits kiest een hoek uit en met een droge schuiver werkt hij net buiten bereik van AliExpress-Neuer af.

Het is aan ons om toch nog iets uit deze wedstrijd te halen, maar het wil maar niet lukken. De passjes die in het eerste bedrijf aankwamen, worden onderschept. De acties die lukten, mislukken nu en we komen er niet doorheen. Maar plots! Na een aanval over rechts komt de bal bij Kay. Kay stift hem naar binnen, in de loop van Bever die zonder aarzelen de bal uit de lucht op de slof neemt! Maar hij raakt hem niet goed, dus het blijft 2-1.

Het laatste fluitsignaal klinkt en we zijn verslagen, zowel letterlijk als figuurlijk. De sfeer in de kleedkamer is bedrukt. Onze voorsprong van de winterstop is niet meer - sterker, we kijken tegen een achterstand van drie punten aan. Tot overmaat van ramp wil chauffeur Bart ons niet bij het NK Maasheggen Vlechten afzetten: de rotte kers op een mislukte taart.

Het enige lichtpuntje van vandaag is het verlies van VCA, maar dit is niet meer dan een fletse stip op een sombere horizon. Ach ja, gelukkig staat Halfvasten om de hoek...